Głodni Wiedzy

Informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Lewica w rozdrobnionym krajobrazie politycznym

W czasie, gdy Kongres Partii Socjalistycznej we Francji właśnie ratyfikował… Ponownie wybrany na stanowisko szefa Oliviera Faurei gdzie w pobliżu Siedmiu kandydatów Twierdząc, że lewica powinna startować w wyborach prezydenckich w 2022 r., ten obóz polityczny nie wydaje się zdolny do zjednoczenia. Lewica jest rozdrobniona, a sam krajobraz polityczny jest rozdrobniony.

Fragmentacja jest prawdopodobnie terminem, który najlepiej charakteryzuje współczesne zachodnie systemy polityczne od czasu upadku Związku Radzieckiego.

Europa reprezentuje to zjawisko w szczególności, choć nie ogranicza się do niego. Ujawnij napięte ramy ponadpartyjności, różnice między amerykańskimi Republikanami, takie jak trudności Joe Biden Wykorzystanie Demokratycznej Dyscypliny Wyborczej w Kongresie pokazuje, jak powszechna jest tendencja do fragmentacji w liberalnych demokracjach w XXI wieku.

Ta zmiana ustrojowa pojawia się powierzchownie w kategoriach kryzysu i dotyka w szczególności, jak pokazuje przypadek francuski, to, co nadal należy nazwać europejską „lewicą”, mimo że zamazać jego cechy.

Fragmentacja wzrosła dziesięciokrotnie z powodu kryzysów

Z drugiej strony zniknięcie partii komunistycznych nie oznaczało utrwalenia „socjal-demokratycznej” czy „socjalistycznej” hegemonii, pojęć, które stały się synonimami i odnoszą się do obrony bezpieczeństwa socjalnego i rokowań zbiorowych poprzez partie robotnicze. Z drugiej strony intensywność zbiorowego postrzegania nierówności w dobrze prosperujących społeczeństwach półkuli północnej nie sprzyjała „lewicy” tak bardzo, jak nowe pokolenie tzw. partii. „populiści”Z prawej, nawet z prawej.

Warto skupić się na ostatnich wynikach wyborów w Europie Sytuacja w Holandii. Tam, gdzie wspólnota polityczna opiera się na chrześcijańskich, socjalistycznych i liberalnych filarach rodzinnych, preferencje wyborców podzielają ponad 10 partii. PVDA, wieloletni pionier ruchu robotniczego, ma upadł Natomiast grupy reprezentujące radykalną lewicę, socjalliberalizm, środowisko polityczne, a nawet antyislamskie wybory protestacyjne częściowo doszły do ​​ruiny.

Ta scena zdefiniowana przez fragmentację – nawet zniknięcie, jak we Włoszech – tradycyjnych organizacji komunistycznych, socjalistycznych i chrześcijańskich demokratów, a także pojawienie się nowych formacji, które mogą wydawać się wyłonione znikąd, ma rzeczywiście historyczny precedens.

READ  Maroko i Polska: 60% wzrost wymiany gospodarczej w 2021 (dyrektor)

Silna przedsiębiorczość polityczna

Rzeczywiście, w byłych krajach Europy Środkowo-Wschodniej, szczególnie w Polsce czy w byłej Czechosłowacji, byliśmy świadkami powstania i potwierdzenia, od pierwszych chwil konstytucyjnej i gospodarczej liberalizacji, potężnej siły. przedsiębiorczość polityczna Innymi słowy, zdolność obywateli do tworzenia nowych partii.

Porównanie jest przydatne, ponieważ pokazuje, że konieczne jest rozróżnienie między kryzysem a końcem świata. Rozdrobnienie polityczne niekoniecznie jest zwiastunem chaosu. Może stanowić moment procesu twórczej destrukcji, w którym podaż polityczna dostosowuje się do rozwoju popytu społecznego.

Ponadto trzydzieści lat po upadku muru berlińskiego dawne „demokracje ludowe”, wokół których obraca się Związek Radziecki, są nie mniej podatne na rządy niż kraje należące do „Wspólnoty Europejskiej” ustanowionej traktatem rzymskim w 1957 roku? Wydarzenia w krajach Europy Wschodniej również wskazują, zwłaszcza w Polsce, że istnienie partii socjalistycznych nie jest lub nie jest już konieczne do zadowolenia obywateli. popularne oczekiwania.

Jednak wyciąganie wniosków z wydarzeń w Europie Wschodniej nie wystarczy, aby zrozumieć źródła rozdrobnienia systemów partyjnych i trudności lewicy w tym nowym środowisku.

lekcje z Izraela

Pod tym względem Izrael jest kolejnym interesującym laboratorium. Po pierwsze dlatego, że ilustruje, podobnie jak we Francji, ewolucję systemu politycznego naznaczoną zanikiem hegemonii Likudu i Partii Pracy, a takżeZawalić się Od tego ostatniego od początku 2000 roku.

Jest to zresztą cecha bardziej oryginalna, chociaż przejawia się ona w innych krajach, takich jak Włochy przy okazji konstytuowania się rządów kierowanych odpowiednio przez Giuseppe Conte i Mario Draghiego, w kontekście rozdrobnienia. teraz rządzą się zbieżnościami ideologicznymi mniej niż ograniczeniami matematycznej konstytucji większości parlamentarnej.

Rozwój ten odbywa się według schematu zgodnego z bronioną przez niego teorią demokracji Józefa Schumpeterai skrócił go do logiki technicznej i ekonomicznej.

W Izraelu koalicyjny rząd kierowany przez premiera Yaira Lapida (Jesz Atid), Naftalego Bennetta (Yaminę), byłego ministra spraw wewnętrznych Gdona Sar (Nowa Nadzieja), Awigdora Liebermana (Yisrael Beitenu). (Od dołu od lewej do prawej), Nitzan Horowitz (Meretz), urzędujący wicepremier Benny Gantz z Niebieskich i Białych (Kahol Lavan), Mansour Abbas (Konserwatywna Partia Islamska Raama) i Merav Michaeli (Partia Pracy). Jack Goose, Menachem Kahane, Emmanuel Dunand, Thomas Coeks, Ahmed Gharbaly / AFP

Innymi słowy, różnorodność ruchów politycznych sprzyja raczej tworzeniu artystycznej większości niż realizacji wspólnego programu.

READ  Na granicy niemiecko-polskiej przyjmowanie imigrantów jest podzielone

Europa Wschodnia i Izrael, zredukowane do rdzenia i postrzegane jako laboratoria, uczą, że wynik fragmentacji systemów politycznych jest nieokreślony i może prowadzić do diametralnie odmiennych rezultatów. Albo odnowa ideologiczna, dla której Węgry i Polska oferują bardzo radykalne wyjaśnienia, ponieważ ewolucja może wpływać na charakter systemu politycznego. Lub zmień politykę na konto.

Niektóre scenariusze

Zastosowanie tych lekcji do przypadku Francji umożliwia opracowanie następujących scenariuszy.

Według pierwszego scenariusza wyniki nadchodzących wyborów prezydenckich i parlamentarnych mogą być zbieżne, co miało miejsce ponownie w 2017 roku. W ten sposób kontynuacja trendu Vᵉ . Republika Umożliwia to powiązanie rządu i prezydencji z jasnymi wyborami politycznymi inspirowanymi programem i wyznaniem wiary.

Według drugiego scenariusza trudności „współistnienia”, o których wiedziały już francuskie instytucje, mogą pogłębić upadek tzw. partii prezydenckich, czyli zaproszenie większości i niemożność partii, która wygrała przewodnictwo. Wybory mające na celu zbudowanie większości parlamentarnej z jednej koalicji ze znacznie słabszą partią.

W takich warunkach perspektywy dla partii francuskiej lewicy wyglądają kiepsko, chyba że wyniki sondaży różnią się od szacunków sugerowanych w sondażach. Mają jednak do czynienia z następną opcją.

radykalny wybór

Pierwszą opcją jest postawienie na możliwości przedsiębiorcze poprzez dostosowanie podaży politycznej do popytu społecznego.

Rozwój ten był dotychczas realizowany pod kierunkiem Jean-Luca Melenchona. Nie dopuścił, aby tworzone przez siebie formacje i programy, których bronił, zbliżyły się do krajowej większości parlamentarnej lub ustawodawczej, ponieważ byli w stanie to zrobić. Francois Mitterrand w płynie sfio.

Kusił go także w Partii Socjalistycznej propozycja Benoita Hamona, aby zażądać całkowite dochody Ale skończyło się niepowodzeniem.

17 kwietnia 2021 r. główni członkowie francuskich partii socjaldemokratycznych i ekologicznych zebrali się po spotkaniu w celu ewentualnego sojuszu na wybory prezydenckieSandrine Rousseau (EELV), Benoît Hamon (Générations), Olivier Faure (PS), Anne Hidalgo (PS), Julien Bayou (EELV), eurodeputowany z ramienia Zielonych EELV Yannick Jadot i była minister środowiska Corinne Lepage po spotkaniu przywódców lewicy w świetle wyborów prezydenckich 2022, 17 kwietnia 2021 w Paryżu. Thomas Samson / Agence France-Presse

Dziś wydaje się wykluczona możliwość odnowy w postaci unii lewicy, jej rozszerzenia o ekologów i programu społeczno-środowiskowego, podobnie jak organizacja „pierwotnych” kandydatów o różnym wyszkoleniu.

READ  Stowarzyszenie. Jakie są ostatnie kraje europejskie, które zakazały aborcji?

Wybór zakładów na matematykę wyborczą nie powinien pozwolić Partii Socjalistycznej, Fransowi Insomesowi, ekologom, a tym bardziej ze skrajnej lewicy, na udział w narodowej większości.

Pozwala jedynie na dostęp do sojuszy na innych szczeblach władzy i może utorować drogę do przywrócenia postępowego sojuszu opartego na sukcesach administracji miejskiej lub administracyjnej.

Rozmowa ________

przezChristophe Saint

Jest badaczem nauk politycznych na Wolnym Uniwersytecie Brukselskim (ULB). Autor właśnie opublikował„Lewica między życiem a śmiercią. Historia idei w europejskiej socjaldemokracji”