Głodni Wiedzy

Informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Jadwiga I, „Król” i patronka Polski

„Tu śpi Jadwiga, gwiazda Polski… Umiała ujarzmić serce rozumem, a nadprzyrodzoną siłą zwyciężyć. Była filarem kościoła, bogactwem ubogich, chlubą szlachty, pobożnych nauczycielu. Ludzie, ona kochała łagodność nad władzę, nie było w niej ani pychy, ani gniewu…”

Być może ten tekst, to epitafium pamiętali robotnicy, którzy w 1949 roku znaleźli królewskie szczątki w pobliżu ołtarza głównego katedry na Wawelu w Krakowie. Oczywiście odkrycie, którego dokonali, nie zaskoczyło ich. Młody władca, który w zapachu świętości zmarł w wieku 25 lat, jest dla wszystkich Polaków symbolem patriotycznego wyrzeczenia i chrześcijańskiej pokory. Nic więc dziwnego, że obok ciała umieszczono berło i drewnianą kulę.

Pod koniec XIV wieku Ludwik I Andegaweński, członek dynastii Kapetyngów z Neapolu i Sycylii oraz potomek króla Francji Ludwika VIII, zjednoczył w swoich ramionach królestwa Węgier i Polski. Ale król miał tylko córki… Kiedy zmarł w 1382 r., tron ​​odziedziczyła najstarsza Maria Magyar. Dwa lata później polska szlachta, która faktycznie otrzymała koronę, zdecydowała się ukoronować młodszą Jadwigę – czyli Jadwikę – na „króla” Polski.

Serce czy Rozum, Wilhelm Habsburg czy Jagiellończyk Litewski

To duże obciążenie dla dziewczynki, która ma zaledwie 11 lat. Od wczesnego dzieciństwa Jadwiga była zaręczona z Wilhelmem Habsburgiem. Ten „pan młody” wydawał się jej rodzajem „książę z bajki” i nie mogła się doczekać ich małżeństwa. Jednak polscy szlachcice niechętnie patrzą na ten niemiecki sojusz i wolą unię ze swoim „królem” wielkim księciem litewskim Jokaila – czyli Jagiellończykiem. Potęga obu państw byłaby ogromna, a Jagillon obiecał wyrzec się politeistycznych wierzeń i zostać chrześcijaninem, nawracając ostatnich pogan Europy na swoich poddanych.

Portret królowej Jadwigi I (1373 – 1399). © Obrazy dzieł sztuki/Obrazy dziedzictwa/Getty Images

Umysł Jadwigi jest rozdarty: jej serce czy wielkość jej królestwa? Jego szczęście na ziemi czy służba Bogu?

Pewnej nocy, owinięta czarnym welonem, poszła do katedry krakowskiej i przez trzy godziny płakała i modliła się przed wizerunkiem Chrystusa. Nagle w ciszy rozlega się donośny głos: „Ratujmy Litwę!” Jej decyzja podjęta, królowa zakrywa krzyż welonem… 18 lutego 1386 r. książę litewski przyjął chrzest i nadał mu imię Władysław II. Później żeni się z Jadwigą, której matką była Elżbieta Piast, przynosząc mu legitymację staropolskiej dynastii. Rozpoczyna się złoty wiek dla Polski pod panowaniem Jagiellonów.

READ  Jedną z „największych prób destabilizacji Europy” jest potępienie Polski

„Święta Pani Vaval” kanonizowana przez Jana Pawła II

17 września 1399 r., w trzy dni po narodzinach córki Elżbiety Bonifacej, królowa przekazała swoje klejnoty i cały swój majątek ubogim i Uniwersytetowi Krakowskiemu, który odnowiła. . Porzuciwszy wszystko dla swojej wiary i miłości swojego ludu, nie chce zabrać ze sobą niczego w życiu pozagrobowym, tylko na znak ubóstwa.

Tak więc, obok nowoczesnego mauzoleum z nieskazitelnego marmuru zawierającego jego szczątki, pomnik nosi jego proste berło i globus. Wielu Polaków przychodzi, aby o nich myśleć, medytować nad nimi i rozkwitać w swoich skłonnościach. W oddali widać zawoalowanego Chrystusa, który podobno poświęcił się królowej Jadwidze.

W 1997 roku Jan Paweł II kanonizował „Matkę Bożą Wawelską” i uczynił ją patronką Polski. Bo dla dzisiejszych rodaków Jadwiga jest kimś więcej niż wyjątkową księżniczką, kimś z otchłani czasu, odbiciem ich kraju i wiary, i to jej ufają w chwilach zwątpienia. Kryzys.

Pomnik królowej Jadwigi w katedrze na Wawelu w Krakowie.
Pomnik królowej Jadwigi w katedrze na Wawelu w Krakowie. © akg-images / Schütze / Rodemann