Głodni Wiedzy

Informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Rozmawialiśmy z Jerome Ravito, kapitanem francuskiej drużyny futbolowej po amputacji

Mają 11 lat, noszą tę samą trójkolorową koszulkę na trawie, grają na Mistrzostwach Świata 2017 w Turcji, dzielą tę samą pasję i doświadczają tej samej niepełnosprawności. Są to francuska drużyna piłki nożnej po amputacji (EFFA) – i nie byli oficjalnie nazywani „drużyną Francji”, ze względu na brak uznania przez federację Handisport. Niewiele wiadomo opinii publicznej, że dyscyplina ma trudności z rozwojem we Francji, podczas gdy niektóre sąsiednie kraje uznają ją profesjonalnie.

Kariera w Ligue 2

To niefortunna sytuacja UEFA z udziałem Jerome’a ​​Ravito, byłego zawodowego piłkarza drugiej ligi, który jest teraz kapitanem drużyny po amputacji. Ten miłośnik OM zobaczył, jak jego życie wywróciło się do góry nogami, gdy w 2005 r. potrącił go samochód. Po dwunastu latach bez dotykania piłki i utraciwszy wszelką nadzieję na ponowne zagranie pewnego dnia, odkrył EFFA w 2018 r. Odmłodził się potem wraz z dzieciństwem sny, nosząc ponownie koszulę, bluzę.

Teraz 41-letni Jerome Ravito opowiada nam o swoich początkach w piłce nożnej, gdy miał 14 lat w bardzo popularnym wówczas klubie z Południa.

„Podpisałem się w wieku 15 lat, mając na celu podpisanie profesjonalnego kontraktu i osiągnięcie jak najwyższego poziomu, jak wszystkie marzenia dziecka w moim wieku, ale są one aktualne. Potem grałem pół sezonu w Ligue 2 w AS Cannes, potem przejechała Francję, by zagrać w Dunkierce, w wieku 19 lat. Byłam naprawdę podekscytowana! Przez pierwsze sześć miesięcy wszystko szło bardzo dobrze, aż do czasu, gdy kontuzja pleców zablokowała mnie na półtora miesiąca. Aż do 25 roku życia. , wytrwałem jako amator, a potem zdarzył się wypadek.”

losowe odkrycie

Śmiertelny cios losu, który powstrzymał go od marzeń zawodowych piłkarzy. W ciągu dwunastu lat po wypadku Jerome Ravito nie dotykał już piłki, ale otworzył kompleks sportowy, wciąż pasjonujący się dyscypliną, która motywowała go od dzieciństwa. „Zawsze żyłem piłką nożną, to zawsze była moja pasja. Po wypadku przytyłem 12 kilogramów. A kiedy wróciłem do pracy w 2018 roku dzięki EFFA, poczułem się lepiej w życiu”.

Jednak nie było łatwo odkryć piłkę nożną dla osób po amputacji. Chociaż Jerome Ravito był podekscytowany kontynuacją tego sportu pomimo swojej niepełnosprawności, zadebiutował w Handsports Association lub w piłce nożnej na wózkach, co go tak naprawdę nie przekonało. Potem zrezygnował z tego pomysłu, aż kilka lat później znalazł EFFA, „idzie szukać córki w teatrze”Pamięta dokładnie.

READ  „Zespoły Nagelsmanna zawsze przewyższają oczekiwania” - Lewandowski jest podekscytowany mianowaniem nowego trenera Bayernu

„Gdy bawię się o kulach, jest noc i dzień”

Ale poza tym, co namacalnie zmienia się w piłce nożnej dla osób po amputacji? „Zmienia się to zwłaszcza na poziomie koordynacji, ponieważ konieczne jest dodatkowe zarządzanie kulami, mówi nam były napastnik Ligue 2, który jest teraz obrońcą. Próbowałem bawić się protezą, ale szybko się poddałem, było to bardzo bolesne. Z drugiej strony, odkąd bawię się o kulach, jest dzień i noc: udało mi się biegać, pogodzić się, objechać świat…”

Inną dużą różnicą w przypadku właściwej piłki nożnej jest aspekt finansowy. „Walczymy o wszystko, nie mamy pieniędzy, są tylko partnerami prywatnymi. Pożyczamy ziemię, podróże opłacamy z własnej kieszeni lub na przykład z datków z loterii”. A jeśli chodzi o trening: musisz grać przeciwko silnym zespołom. Jerome Ravito nadal gra z kolegami z drużyny, „Poza tym, jak w każdy wtorek, jest piąta z moimi przyjaciółmi”.

federacja Handisport głuchymi uszami

W garderobie panuje dobra atmosfera: „[Entre joueurs amputés] Dużo się śmiejemy, to moja konsultacja, to kłótnia, szatnia piłkarska pozostaje aktualna. Z tą różnicą, że mówimy o naszych trudnościach administracyjno-prawnych spowodowanych wypadkami. Jesteśmy po to, aby wspierać się nawzajem podczas recesji i udzielać sobie nawzajem rad. Jesteśmy dużą rodziną, w której opowiadamy sobie, co się z nami dzieje i jak się czujemy”.

Wyobrażamy sobie, że sytuacja by się potoczyła, gdyby Handisport przestał być głuchy i czerpał inspirację z krajów takich jak Turcja czy Polska, które rozwijają profesjonalne ligi rekrutując płatnych graczy. Nic więc dziwnego, że były zawodowiec znalazł się w Polsce kilka miesięcy temu, kiedy wraz z trzema innymi francuskimi zawodnikami zostali zaproszeni do gry w reprezentacji podczas turnieju.

„Spełniłeś moje marzenia z dzieciństwa”

EFFA wciąż ma tylko jedną drużynę, bez mistrzostwa i selekcji. Ale ten rok jest rokiem zmian, jak mówi nam Jerome Ravito: „Zdecydowaliśmy się na utworzenie klubów mistrzowskich obok czterech głównych francuskich miast: Marsylii, Paryża, Nantes i Annecy. Te cztery kluby biorące udział w turnieju dają nam dostęp do Ligi Mistrzów”.

READ  Jeep Elite: Strasburg upadł

UEFA stworzyła własną Ligę Mistrzów UEFA trzy lata temu, aby osiągnąć najlepszy wynik w każdym krajowym turnieju. Do tej pory Francja nigdy w nim nie brała udziału. Ale w maju 2022 roku, z okazji zbliżającej się Ligi Mistrzów, po raz pierwszy weźmie udział francuski klub. Zobaczymy, który. Odpowiedz pod koniec grudnia.

W międzyczasie Jerome Ravito ma nadzieję, że będzie to trwało tak długo, jak to możliwe, i może nawet rozważyć przyszły mecz z kandydatami reality TV w Marsylii, jeśli pomysł się spełni. „Przypadkiem spełniłem marzenia z dzieciństwa, odkąd osiągnąłem mistrzostwo Europy, byłem w Meksyku na mistrzostwa świata, a dwa miesiące temu byłem kapitanem mojej drużyny w Polsce”.

Jak gra się w piłkę nożną po amputacji?

Mecz rozgrywany jest 7 na 7, łącznie z bramkarzem. Gracze na trawie bez protez i poruszają się o kulach. Tylko prawa noga ma prawo dotknąć piłki. Bramkarz jest na obu nogach, ale może używać tylko jednej ręki.