Dlaczego to ma znaczenie: Supermasywne czarne dziury (SMBH) należą do najbardziej ekstremalnych zjawisk we wszechświecie. Zwykle przebywają w centrum swoich galaktyk macierzystych, ale czasami można je eksmitować ze swojego miejsca, aby rozpocząć samotną pielgrzymkę przez pustkę głębokiego kosmosu.
Dostrzegając nieoczekiwany ślad w obłoku gazu otaczającym galaktykę karłowatą, międzynarodowy zespół naukowców znalazł coś, co uważa za potencjalnego kandydata na „uciekającą supermasywną czarną dziurę”. Światło z gigantycznego obiektu astronomicznego podróżowało ponad 7,5 miliarda lat, zanim dotarło do planety Ziemia i wydawało się, że porusza się z prędkością 1600 kilometrów na sekundę.
To „nieoczekiwane” odkrycie zostało opisane w badaniu zaakceptowanym do publikacji w Astrophysical Journal Letters, w którym naukowcy ze Stanów Zjednoczonych, Kanady i Australii przedstawiają wyjaśnienie, w jaki sposób „biegnąca supermasywna czarna dziura” oddziałuje z ośrodkiem oceanicznym. CGM może pozostawić ślad szokujących gazów i formowania się młodych gwiazd.
CGM to formacja gorącej plazmy (gdzie „gorąca” odnosi się do 100 000 do 10 000 000 stopni Kelvina), która prawdopodobnie istnieje w przestrzeni międzygalaktycznej, zawierającej 40-50% całej barionowej „normalnej materii” obecnej we wszechświecie. Tymczasem supermasywne czarne dziury zwykle żywią się pyłem i energią w centrum prawie wszystkich dużych galaktyk, takich jak nasza Droga Mleczna.
W swoim artykule naukowcy wyjaśniają, w jaki sposób SMBH mógł opuścić swoje galaktyczne centrum i zacząć wędrować po wszechświecie. Artykuł wyjaśnia, że kiedy para galaktyk się łączy, dwie grupy SMBH w ich centrum tworzą układ podwójny z dwoma ciałami zewnętrznymi krążącymi wokół środka ciężkości nowej formacji przez potencjalnie miliardy lat.
Jeśli trzeci SMBH wejdzie do układu, nowa złożona interakcja może doprowadzić do efektu procy, w którym jeden z rdzeni czarnej dziury zostanie wyrzucony i wysłany w przestrzeń kosmiczną. Nawet bez trzeciego SMBH fuzje galaktyk mogą być wystarczająco gwałtowne i intensywne, aby usunąć jeden z dwóch głównych SMBH.
Naukowcy przyznają, że ślad gazu i nowych gwiazd obserwowany przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a może mieć inne wytłumaczenie. Jednak w oparciu o niewielką liczbę artykułów napisanych wcześniej na ten temat uważają, że nieuczciwy SMBH może być najlepszą teorią obserwowanego zjawiska. Zdaniem naukowców tego rodzaju badania przyniosłyby również korzyści z „dodatkowej pracy teoretycznej”.
Dowiedz się Raport miesiąca (przetłumaczony na język francuski), Czy AI pokona mistrzów świata w Go? :

Maria Konopnicka jest autorką publikującą na portalu glodniwiedzy.pl, zajmującą się tematami newsowymi, polityką, biznesem, technologią, sportem, rozrywką i stylem życia. Skupia się na jasnym i przystępnym przekazie informacji, aktualnych wydarzeniach oraz historiach istotnych dla czytelników, dbając o rzetelność, klarowność i czytelność publikowanych treści.

More Stories
Superburza słoneczna naruszyła barierę magnetyczną Ziemi. Satelita Arase zarejestrował niezwykłe zjawisko
Satelita miał uratować obserwatorium NASA. Teraz sam wymaga pomocy
Niezwykła supernowa zaskoczyła astronomów. Śmierć gwiazdy bez typowego rozbłysku