Głodni Wiedzy

Informacje o Polsce. Wybierz tematy, o których chcesz dowiedzieć się więcej

Rozejm przeciwko Iranowi = wyniszczająca wojna

Appeasement to na poziomie międzynarodowym polityka dyplomatyczna polegająca na ustępstwach politycznych, materialnych lub terytorialnych w obliczu agresywnej potęgi w celu uniknięcia konfliktu.

Ta polityka była praktykowana podczas wzrostu nazizmu i faszyzmu w Europie w latach 30. XX wieku i doprowadziła do zawarcia paktu monachijskiego zawartego 30 września 1938 r. między Niemcami, Wielką Brytanią, III Republiką Francuską i Królestwem Włoch. Przewidywał „oddanie ziem sudeckich Niemcom” w Czechosłowacji.

Orędownikiem tej polityki był Neville Chamberlain, premier Wielkiej Brytanii (1937-1940), choć poprzedzali go jego poprzednicy Ramsay MacDonald (1929-1935) i Stanley Baldwin (1935-1937). Przeciwstawia się Winstonowi Churchillowi. Za Szambelanem.

Musimy jednak zdać sobie sprawę, że żądania dyktatorów nigdy nie są ograniczone i że uspokojenie daje im czas na ich wzmocnienie.

Tak więc 1 września 1939 roku, jedenaście miesięcy po podpisaniu paktu monachijskiego, Hitler najechał Polskę. Był to początek II wojny światowej. Rezultat: zniszczenie Europy i części Azji, 50 milionów zabitych, setki milionów kalek…

Czy historia się powtarza?

Podobieństwa między wczoraj a dziś są jasne: zastąpienie Hitlera, Mussoliniego i Franco przez Chameneiego, faszystowskich dyktatur Europy przez islamską teokrację w Iranie oraz politykę ustępstw prowadzoną przez demokracje wobec krajów faszystowskich poprzez politykę ustępstw dzisiaj w kierunku Iranu.

Ta paralela wymaga następujących obserwacji:

1) W krajach o demokratycznych systemach politycznych wybrani przywódcy polegają na naiwnych wyborcach, którzy interesują się wyłącznie codziennymi problemami i generalnie niechętnie rozumieją kwestie strategiczne, a także duży kapitał, zwłaszcza po globalizacji. Ten fakt, wraz ze zmianą władzy, sprawia, że ​​demokracje prawie nie mogą mieć długoterminowych planów stawienia czoła egzystencjalnym i strategicznym wyzwaniom.

2) Natomiast państwa autorytarne, zwłaszcza te oparte na ideologii, cieszą się ciągłością władzy i dzięki temu są w stanie planować i wdrażać długoterminowe strategie zgodne z ich ideologią, stawić czoła wyzwaniom i konfrontować się z wrogami i przeciwnikami.

READ  przysięga. Technologies et Habitats pokazuje swoje wzniosłe ambicje

W tym kontekście wyróżnia się Islamska Republika Iranu. W przeciwieństwie do ideologii faszystowskiej, która powstała w wyniku sytuacyjnych frustracji narodów jako reakcja na trudne warunki narzucone krajom pokonanym w czasie I wojny światowej, i w przeciwieństwie do ideologii komunistycznego uniwersalizmu, sprzecznego z indywidualnym charakterem człowieku, ideologia religijna Republiki Islamskiej jest mocno zakorzeniona w zbiorowej świadomości Dwunastu Szyitów.

Podobnie jak ideologia faszystowska, wynika również ze znacznie głębszej i bardziej strukturalnej frustracji polityczno-religijnej, która sięga początków islamu.

Podobnie jak ideologia komunistyczna, ma uniwersalne powołanie w tym sensie, że celem Republiki Islamskiej jest zislamizowanie całej ludzkości, nie tylko Bliskiego Wschodu, w oparciu o szyizm dwunastu, wersję Wilayat al-Faqih.

3) Obecnie Pakt Monachijski odpowiada powrotowi Stanów Zjednoczonych do porozumienia nuklearnego z Iranem w pierwotnej wersji z 2015 roku. Zniesienie najważniejszych sankcji i uwolnienie dużych sum zatrzymanych w międzynarodowym systemie finansowym nie tylko wzmocni irańską gospodarkę, ale pozwoli Iranowi zwiększyć i tak już duży potencjał militarny, ale także i przede wszystkim zrewitalizować irańską gospodarkę. gospodarka. Brygada Al-Quds i tak zwana Oś Oporu.

Jest rzeczą oczywistą, że w przypadku Iranu absolutnie nie ma mowy o przeglądzie warunków porozumienia nuklearnego na późniejszym etapie, ani przede wszystkim o ograniczeniu produkcji rakiet lub jakiejkolwiek innej broni, a tym bardziej o zatrzymaniu, zawieszeniu lub ograniczeniu jego operacje dżihadu (wręcz przeciwnie). dlaczego ? Ponieważ powodem istnienia irańskiego reżimu jest dżihad, a jego zakończenie doprowadzi do jego upadku.

Przede wszystkim nie należy lekceważyć możliwości Islamskiej Republiki Iranu. Ci, którzy znają naturę, odporność, popularną konsolidację i bojowość irańskiego reżimu, nie powinni być zaskoczeni szkodami, jakie może on wyrządzić.

Czy wiara nie przenosi gór?

Kiedy będziemy świadkami „trzeciej wojny światowej, jak żadna inna”? (To tytuł mojej książki wydanej około cztery lata temu, a jej podtytuł brzmi „Strategia walki z dżihadem bez granic”).

READ  Analiza rynku tkanek meblowych w Polsce, wielkość, udział, wzrost, trendy i prognozy do 2030 r

Teksty publikowane w dziale „Poczta” są wyłączną odpowiedzialnością ich autorów i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy L’Orient-Le Jour. Prosimy o ograniczenie tekstu do tysiąca słów lub około 6000 znaków ze spacjami.

Appeasement to międzynarodowa polityka dyplomatyczna polegająca na dokonywaniu politycznych, fizycznych lub terytorialnych ustępstw w obliczu agresywnej potęgi w celu uniknięcia konfliktu.Polityka ta była praktykowana podczas wzrostu nazizmu i faszyzmu w Europie w latach 30. XX wieku. Doprowadziło to do Paktu Monachijskiego zawartego 30 września 1938 r. przez …