Dwa księżyce Urana mogą mieć aktywne oceany

Według ostatnich badań analizujących dane zebrane przez sondę Voyager 2 prawie czterdzieści lat temu, dwa księżyce Urana, prawdopodobnie Ariel i Miranda, mogą mieć podziemny ocean płynnej wody. Jednak do potwierdzenia lub obalenia tej hipotezy potrzebne byłyby nowsze dane. Jeszcze jeden powód, by odkrywać Urana.

24 stycznia 1986 r Voyager 2 wzbił się w powietrze Uran jest oddalony o 107 000 km i przesyła wiele unikalnych zdjęć i danych z tej planety do NASA. W szczególności odkryto sondę Dziesięć nowych księżyców Oprócz pięciu już znanych, które uwydatniły obecność pola magnetycznego o natężeniu zbliżonym do ziemskiego, nachylonego o 60 stopni względem osi obrotu planety.

Niektóre z tych danych zostały zebrane przy użyciu cząstek naładowanych niskoenergetycznie (LECP). Maszynę tę można sobie wyobrazić jako kawałek drewna, a ważne cząsteczki pełnią rolę kulek. Im szybciej piłka się porusza, tym głębiej wnika w drewno. Tak więc głębokość penetracji mierzy prędkość cząstek. Liczba „dziur po kulach” w czasie wskazuje również liczbę cząstek w różnych miejscach wiatru słonecznego.

W ramach tej nowej pracy naukowcy ponownie przeanalizowali te dane, a wyniki są szczególnie interesujące. Szczegóły tych badań zostały zaprezentowane 16 marca na 54. Dorocznej Konferencji Nauk Księżycowych i Planetarnych i zostały zaakceptowane do publikacji w czasopiśmie Listy z badań geofizycznych .

Woda gruntowa w stanie ciekłym?

Niedawno zgłoszone obserwacje pokazują, że jeden lub dwa z dwudziestu siedmiu znanych księżyców Planeta uwalnia cząstki plazmy w układzie Urana. Odkrycie nastąpiło w postaci cząstek energetycznych wykrytych przez statek kosmiczny opuszczający ten obszar. Księżyce, o których mowa, to Ariel i Miranda. ” Co ciekawe, cząstki te były ograniczone bardzo blisko równika magnetycznego Uranamówi Ian Cohen, główny autor badania.

Mechanizm, za pomocą którego Miranda i/lub Ariel mogły to zrobić, jest obecnie przedmiotem dyskusji, ale według autorów ci dwaj naukowcy mogą Zawiera płynne środowisko Pod jego zamarzniętą powierzchnią, która aktywnie wystrzeliwuje pióropusze materiału w przestrzeń. Obrazy z sondy Voyager 2 rzeczywiście pokazały fizyczne oznaki „wynurzenia geologicznego” na obu księżycach, co wskazuje, że były one aktywne pod ich lodowymi powierzchniami.

Naukowcy uważają, że cząstki zostały wyrzucone w procesie podobnym do tego obserwowanego na Enceladusie, jednym z księżyców Saturna.

Potrzebnych będzie więcej danych, zanim będzie można definitywnie ustalić, że cząstki te pochodzą z podziemnych oceanów Ariel i/lub Mirandy. Jednak te nowe odkrycia tylko wzmacniają pragnienie planetologów, by wysłać sondę wokół Urana. Kilku badaczy prowadzi obecnie kampanie w tym kierunku. Jeśli kiedykolwiek ujrzy światło dzienne, taka misja musi zostać uruchomiona przed początkiem lat 30. XX wieku.