Odkrywanie anatomicznej tajemnicy pieśni wielorybiej – Libération

Naukowcy rzucili światło na znaczenie komunikacji między tymi gigantycznymi zwierzętami morskimi. Jednak ich badanie, opublikowane w środę w czasopiśmie Nature, potwierdza również, że walenie coraz trudniej się słyszą ze względu na hałas powodowany przez ruch morski.

Czy pod wodą wydajesz dźwięk głębokiego oddychania, nie zadławiąc się? Badanie opublikowane w środę, 21 lutego, w czasopiśmie Natura Po raz pierwszy kompleksowo opisuje unikalny układ anatomiczny wielorybów, który pozwala im śpiewać w głębinach oceanu. Mistyczne wieloryby, zwane także wielorybami fiszbinowymi lub prawdziwymi wielorybami, do których należą płetwal błękitny, humbak lub wieloryb, są wyposażone w złożony narząd nosowy, który pozwala im wydawać dźwięki, unikając utonięcia.

śpiewanie

Międzynarodowy zespół odpowiedzialny za to nowe modelowanie, kierowany przez biologa bioakustycznego Koena B. H. Elemansa z Uniwersytetu Południowej Danii, przeprowadził eksperymenty na trzech krtaniach pobranych od różnych gatunków wyrzuconych na brzeg tajemniczych stworzeń: humbaka, płetwala karłowatego i sejwala. Naukowcy wdmuchali powietrze przez masywne struktury tych waleni, próbując odtworzyć dźwięk i zarejestrować wibracje. Jest to zjawisko wciąż niemożliwe do zaobserwowania u żywego zwierzęcia, biorąc pod uwagę jego wielkość.

Wniosek: rozwinął się sufizm „Unikalne struktury krtani umożliwiające wytwarzanie dźwięku”.. Oczywiście żaden inny gatunek zwierząt nie ma takiego mechanizmu. Gdy jego płuca wypełniły się powietrzem, po wdechu słynnym nozdrzem, które wyrzuca pionowy strumień powietrza –