PowieśćSatelita wystrzelony w 2013 roku dostarczył społeczności naukowej pierwszą wersję trójwymiarowej mapy około 1% Drogi Mlecznej. Znaczące postępy w astronomii.
To wysokość, z której ogarnia się krajobraz. Drzewo, które dominuje w lesie… Trzecia dostawa misji Gaia Space Astrometry wyznacza nowy punkt zwrotny w badaniach nad formowaniem się, formowaniem i ewolucją naszej galaktyki.
Satelita Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), wystrzelony w 2013 roku, systematycznie analizuje światło z najjaśniejszych obiektów na niebie, aby stworzyć trójwymiarową mapę około 1% Drogi Mlecznej. 13 czerwca podjął decydujący krok, przedstawiając społeczności naukowej pierwszą pełną wersję swojego katalogu. W sumie 1,8 miliarda gwiazd i miliony innych obiektów, którym udało się określić nie tylko położenie na sklepieniu niebieskim i odległość, ale także, dla pewnej ich liczby, prędkość czy właściwości fizyczne.
Ten przegląd wykracza daleko poza wszystko, co zostało wykonane w dziedzinie astronomii, gałęzi astronomii poświęconej pomiarom pozycji i ruchu gwiazd. „Poprzednie zapasy, inwentarz misji Hipparcos Europejskiej Agencji Kosmicznej, w latach 1989-1993, ledwo obejmowały 120 000 z 200 miliardów gwiazd w naszej galaktyce”.wspomina François Menard, dyrektor naukowy Gaia France.
To także prawdziwa trasa. Aby z powodzeniem umieszczać obiekty na skarbcu z dokładnością od 7 do 30 mikrosekund łuku, co odpowiada kątowi, pod którym z odległości 1000 km widać grubość włosa, Gaia, satelita zaprojektowany i wyprodukowany na zlecenie Astrium (dawna nazwa oddziału Astrium Systems SpaceX na Airbus-DS) skanuje niebo za pomocą dwóch teleskopów połączonych z szeregiem ultraczułych detektorów CCD przez okres trzydziestu czterech miesięcy.
W tym okresie za pomocą swoich trzech instrumentów – astronomicznego, spektroskopowego i spektroskopowego – przeanalizował co najmniej siedemdziesiąt razy więcej światła z każdego źródła i zebrał unikalną w historii astronomii ilość informacji rzędu kilku petabajtów. Kiedyś na Ziemi ta ogromna ilość surowych danych, porównywalna tylko z tymi, które zostały wytworzone (w ciągu jednego roku) przez eksperymenty fizyki cząstek LHC w CERN w Genewie, została przetworzona w sześciu centrach obliczeniowych, w tym w National Center for Space Studia (CNES) w Tuluzie; Zostały one następnie skatalogowane, wyodrębnione i objęte kuratelą w Unii Europejskiej liczącej 430 naukowców, w tym stu francuskich.
Masz 83,4% tego artykułu do przeczytania. Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla subskrybentów.
Maria Konopnicka jest autorką publikującą na portalu glodniwiedzy.pl, zajmującą się tematami newsowymi, polityką, biznesem, technologią, sportem, rozrywką i stylem życia. Skupia się na jasnym i przystępnym przekazie informacji, aktualnych wydarzeniach oraz historiach istotnych dla czytelników, dbając o rzetelność, klarowność i czytelność publikowanych treści.
More Stories
Superburza słoneczna naruszyła barierę magnetyczną Ziemi. Satelita Arase zarejestrował niezwykłe zjawisko
Satelita miał uratować obserwatorium NASA. Teraz sam wymaga pomocy
Niezwykła supernowa zaskoczyła astronomów. Śmierć gwiazdy bez typowego rozbłysku